اطلاعیه به خانوادههای گرامی شهدا
اگر از بستگان درجه اول شهیدی هستید که عکس ایشان در این وبسایت منتشر شده و رضایت ندارید، یا اگر اطلاعات موثقی وجود دارد که باید در وبسایت اصلاح شود، لطفاً با ما تماس بگیرید تا فوراً اقدام کنیم. همچنین در صورت تمایل، پذیرای عکسها، خاطرات و ویدیوهای عزیزانتان هستیم تا یادشان را ماندگار سازیم.
درباره فاجعه
۹ اسفند ۱۴۰۴
در صبحگاه ۹ اسفند ۱۴۰۴، آرامش بیگناه یک مدرسه معمولی در میناب برای همیشه به هم ریخت.
وقتی موشکها به ساختمان دبستان دخترانه شجره طیبه اصابت کردند، کودکان در حال درس خواندن بودند. در یک لحظه، خندهها به سکوت، و رویاهای کوچکشان به خاک و خون تبدیل شد.
آمار نهایی
توزیع سنی شهدا
براساس آمارهای رسمی ثبت شده
گاهشمار فاجعه
بر اساس اخبار رسمی
حمله اول: فاجعه در کلاس درس
موشکها مستقیماً به ساختمان ساختمان مدرسه و پیشدبستانی شجره طیبه اصابت کردند. سقف و طبقات کاملاً فرو ریختند. کودکان بیگناه در همان لحظهای که مشغول یادگیری بودند، زیر آوار ماندند.
اعلام آمار اولیه
فرماندار میناب در مصاحبهای اعلام کرد آمار شهدا به ۵۷ نفر کشته و ۶۰ مجروح رسیده است. عملیات آواربرداری سنگین با جرثقیل ادامه یافت.
حمله دوم: هدف قرار دادن درمانگاه مجاور
حمله دوم به درمانگاه شهید آبسالان (مجاور مدرسه) صورت گرفت. ساختمان درمانگاه که در مجاورت مدرسه قرار داشت نیز هدف قرار گرفت و خسارتهایی به انبارهای آن وارد شد که کار امداد رسانی به مجروحان را مشکلتر کرد.
تشییع دستهجمعی فرشتهها
پیکرهای کوچک فرشتههای میناب بر دوش مردم عزادار از میدان شهدا تا گلزار شهدا تشییع شد. آمار نهایی ۱۴۴ دانشآموز و ۲۴ معلم و کادر اعلام گردید.
ارزیابی مسئولیت
مقامات ایرانی بلافاصله آمریکا و اسرائیل را مسئول این حمله دانستند. رسانههای بینالمللی و گزارشهای اولیه آمریکایی (از جمله ارزیابیهای ارتش آمریکا و گزارش رویترز و نیویک تایمز) نشان داد که نیروهای آمریکایی با موشکهای تاماهاوک این حمله را انجام دادهاند. تحقیقات رسمی آمریکا در روزهای بعد آغاز شد و ارزیابی اولیه آنها مسئولیت آمریکا را تأیید کرد.
در صبحگاه ۹ اسفند ۱۴۰۴، وقتی خورشید بر میناب میتابید، کودکان شجره طیبه با کولهپشتیهای کوچکشان وارد کلاس شدند؛ همان کلاسهایی که قرار بود آیندهشان را بسازد.
اما در یک لحظه، موشکها آسمان را شکافتند و بر سر آن معصومیتها فرود آمدند. سقف کلاسها فرو ریخت، خندهها خاموش شد و رویاهای ۱۴۴ کودک کوچک برای همیشه زیر آوار ماند.
در همان روز، درمانگاه مجاور که پناه مجروحان شده بود نیز هدف قرار گرفت. ۱۶۸ فرشته کوچک و ۲۴ معلم و کادر در این فاجعه جان باختند و ۹۶ کودک دیگر زخمی و سوگوار شدند.
روح فرشتههای میناب در حالی پر کشید که هنوز زنگ رفتنشان به صدا در نیامده بود.
این نه فقط حمله به یک مدرسه، بلکه حمله به آمال و آرزوهای کودکانی بود که هیچ ارتباطی با سیاست یا تخاصمات دنیا نداشتند و مشغول کودکی کردنشان بودند.